ได้มีโอกาสไปรื้อดูบันทึกเก่าๆของตัวเอง
เปิดไปเปิดมา แล้วก็พบกับบันทึกเรื่องหนึ่ง
ที่ทำให้เราต้องหลุดยิ้มออกมาทุกครั้ง ไม่ว่า่จะเปิดมันขึ้นมาสักกี่ครั้งก็ตาม
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
" พัดชา เอนกอายุวัฒน์ " ชื่อนี้ถูกขึ้นทะเบียนเอาไว้ว่าเป็นฮีโร่ในดวงใจของฉัน
มีอะไรหลายๆอย่างที่ฉันรู้สึกชื่นชอบและชื่นชมในตัวของพี่พัด
เรียกว่าถ้าจะให้บรรยายทั้งหมดก็คงจะไม่ง่ายเลยที่จะหาที่จบลง
เพราะว่ามันเยอะมาก...บางสิ่งอาจจะไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดหรือตัวหนังสือได้
มันต้องสัมผัสได้ด้วยใจ ใครที่ได้รู้จักกับพี่พัด...ได้รู้จักตัวตนของเธอ
ก็คงจะบอกได้คำเดียวว่า " หลงรักเธอเข้าให้อย่างจังแล้ว "
พี่พัดเป็นคนที่น่ารักมาก การกระทำของเขาหลายๆอย่างเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันอยากจะทำเหมือนเขา
แล้วนั้นก็คือสิ่งที่ทำให้ใครหลายๆคนอยากที่จะเป็นเหมือนพี่พัด หรือมีพี่พัดเป็นแบบอย่างในชีวิต
ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่มีพี่พัดเป็นแบบอย่างในชีวิต พี่พัดเป็นแรงบันดาลใจในหลายๆสิ่งให้กับฉัน
พี่พัดทำให้ฉันอยากจะทำให้ทุกวันของฉันมันมีค่าที่สุดทำให้ทุกๆวันมันมีความสุขที่สุด
พี่พัดสอนให้ฉันได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากเขา
เริ่มต้นกันด้วยเรื่องของการเรียนพี่พัดเป็นคนที่เรียนหนังสือเก่งมาก...
พี่พัดสอบตรงเข้ามหาวิทยาลัยมหิดลได้ตอนที่อยู่ม.5
ใครๆก็รู้ว่ามหาวิทยาลัยมหิดลนั้น...คนที่จะสอบเข้าได้ต้องเก่งมากๆเลยทีเดียวที่พี่พัดสอบติด...
ก็แสดงว่าพี่พัดจะต้องตั้งใจอ่านหนังสือ ตั้งใจเรียนอย่างมาก ถ้าไม่อย่างนั้นพี่พัดก็คงสอบไม่ติด
มีอยู่ประโยคหนึ่งที่พี่พัดพูดเอาไว้...แล้วฉันจำได้ขึ้นใจเลย จำได้ว่าวันนั้นไปดูพี่พัดอัดรายการ "เป็นปลื้ม"
พิธีกรถามพี่พัดว่า "ทำไมพัดชาถึงดุจัง "
พี่พัดพูดว่า " ก็ไม่ได้ดุอะไร...แต่อาจจะเป็นเพราะว่าเราเป็นห่วงน้องๆ บางทีเราเห็นพวกเด็กๆ
เขาใส่ชุดนักเรียนมาตามเรา เราก็แบบว่า เอ๊ะ! โดนเรียนมาหรือป่าว เราก็จะแบบไม่อยากให้ตามกันมาก
กลัวว่าน้องๆจะเสียการเรียน ถ้าเกิดพ่อแม่เขารู้ว่าลูกของเขามาตามเราแบบนี้แล้วการเรียนเสีย
พ่อแม่เขาจะรู้สึกอย่างไงจะเสียใจมั๊ย คืออยากให้น้องๆเขาตั้งใจเรียน
อยากให้รับผิดชอบชีวิตตัวเองให้ได้ อย่าทำให้พ่อแม่ผิดหวัง "
พอเราได้ฟังก็แบบ เอ่อ...มันจริงเนอะ มันจริงอย่างที่พี่พัดพูดทุกอย่างเลยอ่ะ
เราอยากที่จะมาตามเขาแบบนี้เราก็ต้องตั้งใจเรียน ต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเองให้ได้ อย่าทำให้พ่อแม่ผิดหวัง
แทบจะทุกครั้งที่เจอพี่พัดแล้วพี่พัดจะต้องพูดว่า " ตั้งใจเรียนด้วยนะ "
มันเหมือนกับว่าพี่พัดเขาเตือนเราตลอดเวลาเลยว่าต้องตั้งใจเรียนนะจ๊ะ
พี่พัดเป็นเหมือนแรงผลักดันของฉันเลย..เมื่อก่อนเป็นคนที่ไม่ค่อยจะสนใจเรื่องการเรียนเอาซะเลย
หนังสือหนังหาไม่สนใจอ่าน แต่พอมาฟังในสิ่งที่พี่พัดพูดวันนั้น...
ก็เรียกว่าคิดได้ว่าต่อไปเราจะต้องตั้งใจเรียนแล้วแหละ เราต้องตั้งใจอ่านหนังสือแล้ว
เพื่อตัวของเราเองถ้าพี่พัดรู้ว่าเราไม่ตั้งใจเรียน...แล้วมาตามเขาแบบนี้ เขาก็คงเสียใจไม่น้อย
แล้วคนที่จะเสียใจที่สุดก็คงเป็นพ่อกับแม่ของเราเพราะฉะนั้น
ถ้าเราไม่อยากให้ใครต้องมาเสียใจกับการกระทำของเรา...เราก็ควรที่จะตั้งใจเรียนให้ดีที่สุด
ต่อกันด้วยเรื่องของการทำงานพี่พัดเป็นคนที่ตั้งใจทำงานมาก ไม่ว่างานนั้นจะหนักหรือเบา
พี่พัดก็จะตั้งใจทำมันให้เต็มที เรียกว่าทุ่มเททุกอย่างให้งานมันออกมาดีที่สุดก็เหมือนกับเพลงธีมของเอเอฟ
ตรงท่อนที่พี่พัดได้ร้อง " สักวันจะเป็นดั่งฝันใฝ่...จะทำให้ได้...เหนื่อยสักเท่าไหร่...ทุ่มเทกายใจ...ให้ดั่งฝัน "
คือพี่พัดเขาเป็นอย่างนั้นเลยอ่ะ เขาเป็นอย่างที่เขาร้องออกมาทุกคำเลย
เราได้เห็นความตั้งใจของพี่พัดมาตั้งแต่อยู่ในบ้านสาริน ในทุกๆวีคที่พี่พัดได้รับโจทย์เพลงมา
พี่พัดก็จะตั้งใจซ้อมมาก ยิ่งถ้าวีคไหนโจทย์เพลงที่ได้มาค่อนข้างที่จะยากสำหรับเขา
พี่พัดก็จะพยายามซ้อมให้มากขึ้น จะหาวิธีการร้องที่ถูกต้อง ว่าท่อนนี้ต้องร้องอย่างนี้
ท่อนนั้นต้องร้องอย่างนั้น แล้วพอขึ้นคอนเสิรต์พี่พัดก็จะทำมันออกมาดีเลยทีเดียว
เราจะเห็นการพัฒนาการของพี่พัดในทุกๆวีค ตั้งแต่วีคแรกจนถึงวีคสุดท้าย
การตั้งใจทำงานของพี่พัดไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในบ้านสารินเท่านั้น
พอพี่พัดออกมาจากบ้านเขาก็จะได้รับมอบหมายให้ทำงานตลอด
แล้วทุกงานที่พี่พัดทำพี่พัดก็จะตั้งใจทำงานมาก ตั้งใจทำทุกอย่างให้มันออกมาดีที่สุด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการร้องเพลง การแสดงละคร หรือการแสดงละครเวทีถึง
แม้ว่ามันอาจจะออกมาไม่ได้ดีที่สุดเท่าที่ใครๆอาจจะให้เป็น
แต่นั้นมันก็ได้แสดงออกมาแล้วว่ามันคือสิ่งที่พี่พัดได้ตั้งใจทำมันอย่างเต็มที่แล้ว
ฉันได้เห็นพี่พัดตั้งใจทำงานทุกๆอย่างอย่างเต็มที มันก็เป็นอีกแรงบันดาลใจของฉันว่า
ถ้าเราอยากจะให้งานมันออกมาดี เราก็ต้องตั้งใจทำมัน ตั้งใจที่สุดเท่าที่จะทำได้...
ไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นอย่างไง จะดีหรือไม่ดีก็ตาม
แต่อย่างน้อยเราก็ได้ภูมิใจแล้วว่าเราได้ตั้งใจทำมันให้ดีที่สุดแล้ว
แล้วก็เรื่องของการร้องเพลงพี่พัดเป็นคนที่ร้องเพลงเพราะมาก ไม่ว่าจะเป็นเพลงแนวไหน
พี่พัดก็ถ่ายทอดออกมาได้เพราะจับใจจริงๆ การที่ได้ฟังเพลงที่พี่พัดร้อง
มันก็ทำให้ฉันมีความสุขมากๆเลยแหละ เพลงที่สร้างความประทับใจให้กับเรา
(และใครหลายๆคน หรืออาจจะทุกคนเลยก็ว่าได้)มากที่สุดก็คงเป็นเพลง " I will Always Love you "
ในวีคที่11พอได้ฟังแล้วโอ้โห!!! สุดยอดเลย...ทำได้ยังไงเนี่ย พลังเสียงสุดยอดมากๆ
ฟังแล้วขนลุกกันเลยทีเดียว ตอนที่ฟังตอนที่พี่พัดซ้อมว่าเพราะมากๆแล้วนะ
พอมาฟังสดๆบนเวทีแล้วมันแแบบ โอ๊ย...บอกได้คำเดียวว่า " สุดยอด "
แล้วการที่พี่พัดร้องเพลงได้เพราะนั้นมันก็ทำให้เราอยากที่จะร้องเพลงให้เพราะๆได้อย่างเขาบ้าง
ไม่เอาถึงขั้นร้องเพราะอย่างพี่พัดหรอก ขอแค่ร้องถูกโน๊ต ถูกจังหวะ ไม่ผิดคียร์ ไม่ค่อมจังหวะ ก็พอใจแล้ว
หากจะบอกว่าพี่พัดเป็นแบบอย่าง เป็นต้นแบบของฉันเลยก็ว่าได้
ตั้งแต่ที่ได้รู้จักพี่พัดก็เหมือนกับว่าชีวิตของฉันนั้นเปลี่ยนไปเยอะเลย
พี่พัดทำให้ฉันอยากจะตั้งใจทำทุกๆอย่าง ทุกๆวันให้มันออกมาดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม
แต่ถ้าหากจะถามว่าอยากจะเป็นเหมือนพี่พัดมั๊ย??ก็คงตอบว่าไม่อยากเป็นเหมือนพี่พัด
เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่าไม่มีทางที่ฉันจะเป็นเหมือนพี่พัดได้ ให้ทำยังไงก็ไม่มีทางเหมือนพี่พัดได้หรอก
แต่ฉันอยากจะทำให้ได้เหมือนอย่างที่พี่พัดทำมากกว่า อยากจะตั้งใจเรียนหนังสือให้เก่งๆอยากที่พี่พัดทำ
อยากจะรับผิดชอบชีวิตตัวเองให้ได้ อยากจะร้องเพลงให้ได้เพราะๆอย่างที่พี่พัดร้อง
อยากจะตั้งใจทำงานทุกๆอย่างให้มันออกมาดีอย่างที่พี่พัดตั้งใจทำ
" แค่ฉันอยากจะทำให้ได้อย่างที่พี่พัดทำแค่นี้มันก็ทำให้ฉันมีความสุขกับชีวิตแล้วแหละ "
สิ่งที่พี่พัดทำนั้นสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า...ถ้าเราไม่คิดที่จะเริ่มต้น...เราก็คงไม่มีทางทำอะไรได้สำเร็จหรอก
ทุกอย่างที่พี่พัดพูด...ที่พี่พัดอยากให้เราทำความสำเร็จที่ได้กลับมาคนที่จะได้รับมันก็ไม่ใช่พี่พัด
ไม่ใช่พ่อแม่เรา แต่เป็นตัวเราเองต่างหากที่จะได้รับความสำเร็จนั้น แล้วเมื่อวันนั้นมาถึง
วันที่เราประสบควาสำเร็จ คนที่จะภูมิใจที่สุด...ก็คงจะไม่ใช่ใครที่ไหน
แต่เป็นตัวของเราเองที่จะภูมิใจกับความสำเร็จที่เราได้มา
" พัดชา เอนกอายุวัฒน์ " เธอคือแบบอย่างและแรงบันดาลใจในชีวิตของฉัน
****************************************************************************
เรื่องราวนี้ได้เขียนขึ้นมาหลายปีแล้ว...
แต่ถึงแม้ว่าเวลามันจะแปรเปลี่ยนไป
แต่ความรู้สึกที่มีให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับฉัน มันกลับไม่เคยเปลี่ยนแปลง
เอาบันทึกเรื่องนี้กลับมาอ่านทีไร ก็อดที่จะยิ้มตามไปกับบทความที่เราเขียนไม่ได้
เรื่องราวความทรงจำดีๆ ยังมีอีกมากมายที่อยู่ในใจของเรา
วันไหนที่คุณรู้สึกว่าชีวิตเหนื่อย และท้อแท้เหลือเกิน
ลองหยิบเรื่องราวหรือบทความดีๆที่คุณเคยเขียนเอาไว้
มาลองอ่านดูสิ! ไม่แน่คุณอาาจจะนึกย้อนกลับไปถึงวันเวลาดีๆที่คุณได้เคยผ่านมันมา
แล้วคุณก็จะมีกำลังใจที่จะก้าวเดินต่อไปให้วันข้างหน้าไปอย่างไม่น่าเชื่อเลยล่ะ!!
..... ^_____^ .....
